เสร็จซะที รอมานาน กับ intranee.com

สวัสดีเพื่อนๆที่หลงเข้ามาอ่าน โชคดีสำหรับคนที่ไม่เคยเห็นเวอร์ชั่นก่อนหน้านี้ที่อุบาทไม่มีอะไรเลย ตอนนี้หลังจากฮึดตั้งใจจิงๆ ก็เลย จัดการแปลงโมใหม่ลงมือทำเอง แต่งเอง เสริมเองตั้งกะต้นจนจบตอนนี้ทำเป็นสบายมาก ตอนนี้ก้ อาศัยความขยันมากขยันน้อยตามอารมณ์มา update กันนะ

ยินดีด้วยยยยยยย (ไม่มีใครแสดงความยินดีก็ยินดีเอง )

หลิน

เริ่มประเดิมพื้นที่ใหม่ ด้วยเรื่องราวสุดโก๊ะ ของข้าพเจ้า

วันนี้ ตั้งใจกลับบ้าน ไม่ไปหาเรื่องเถลไถล เพราะว่าเซง เลยขอเปิดประเดิม เรื่องแรกในพื้นที่เวบของข้าพเจ้าเลยละกัน

วันนี้ไปจอดรถที่ลานจอดรถแปะหน้ารถคนอื่น กว่าจะเลิกสัมนามาก็ยังกะแดะไปเดินชิวๆซื้อแบต ซื้อข้าวโพดกิน เดินต๊อกๆกลับมาถึงรถถึงกับอึ้งกิมกี่ใครเคยเจอรถตัวเองอยู่ในสภาพเอียงกะเท่เร่ โดดเด่นเป็นสง่า ซะเมื่อไหร่ พร้อมมีพี่ยามสองคน ช่วยกันงัดเอาแม่แรงออกจากใต้ท้องรถอิชั้น ตอนแรกก็คิดว่ามันจะแค่มาเอาออกก็จบ เกือบละ เกือบจะขับออกไปละ

ที่ไหนได้ เอาไม่ออก ความซวยบังเกิดทันที  โชคดีสุดๆ มีพี่ Camry ใจดีมาๆ คนนึง แทนที่แกจะขับไปเลยหน้าตาเฉยแกดัน ถามแล้วก็มาช่วยเอาแม่แรงออกจนเหงื่อท่วมไปตามกัน อิชั้นก็สุดแสนจะอาย เนื่องจาก ในการเอาแม่แรงออกนี้ต้องมายกรถขึ้นไปอีก รอบนึงต้องมาหาแม่แรง ในกระโปรงหลังรถกันใหญ่ ทำให้รู้ว่ารถอิชั้นไม่มีแม่แรง ตายเลย  ที่อายเนื่องจากว่า รถโคตรรก พ่อยังเรียกว่ารถขยะเลย ผู้หญิงอาไร้ หน้าตาก็ดี แต่รถโค……รก  อาบแทบแทรกคอนกรีตหนีเลย

กว่าจะได้ขับรถกลับบ้านขอบคุณพี่ซุเปอร์แมน ที่มีน้ำใจงดงามไปหลายยก

ข้อคิดที่ได้จากวันนี้คือถ้า เรามีโอกาส เจอคนเดือดร้อนก็ให้ช่วยเค้าให้สุดๆ อย่าลืม การมีน้ำใจเป็นเรื่องที่ควรทำ

Tags: ความมีน้ำใจ